فیلم The Runner؛ تریلری پرانرژی اما کلیشه‌ای با بازی گال گادوت

انتشار: شهریور ۱۱, ۱۴۰۵ – سپتامبر ۲, ۲۰۲۶

The Runner محصول استودیو آمازون، تریلری است که با ریتمی تند، گال گادوت را در نقش مادری می‌بیند که برای نجات فرزندش تا هر حد پیش می‌رود. فیلم هرچند از نظر بصری چشم‌نواز است، اما در لایه‌های داستانی تکراری عمل کرده و نتوانسته از کلیشه‌های همیشگی ژانر اکشن و نجات فراتر برود.

مایا مارتن و مأموریت نجات

داستان روی شخصیت مایا مارتن متمرکز است؛ وکیلی موفق در یکی از شرکت‌های حقوقی تراز اول لندن. درست در روزی که مایا باید شاهد کلیدی پرونده‌ای حساس را به دادگاه برساند تا حق دو زن murdered شده گرفته شود، زندگی‌اش زیر و رو می‌شود. گوشی‌اش هک شده و مردی ناشناس با بازی دیمین لوئیس، پسرش نوآ را از مدرسه ربوده است.

نوآ دیابتی است و همین موضوع، شرط نجاتش را سخت‌تر و غیرمنطقی‌تر می‌کند. مایا باید با استفاده از دسترسی‌های امنیتی‌اش، همان شاهد کلیدی را پیش از رسیدن به دادگاه به قتل برساند. او تنها یک ساعت فرصت دارد و چون پسرش زمان زیادی برای تحمل نبودن انسولین ندارد، فشار عصبی روی مایا دوچندان می‌شود.

اینجاست که پیشینه ورزشی مایا نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا می‌کند. او که قهرمان سابق دوومیدانی است، باید در عرض شهر بدود، از میان جمعیت رد شود و بدون کمک پلیس، راهی برای نجات فرزندش پیدا کند.

می‌خواهم صدای زنان murdered شده را به هیئت منصفه برسانم

فیلم‌نامه مارک گیبسون تلاش می‌کند لایه‌های روان‌شناختی به روایت اضافه کند، اما دیالوگ‌ها بیش از حد صریح و ساده‌اند. برای مثال، شرور داستان مدام زیر لب می‌گوید «تیک، تیک، تیک» تا مخاطب هر لحظه زمان را حس کند؛ اتفاقی که در واقع تعلیق طبیعی فیلم را می‌کشد. کوین مک‌دونالد، کارگردان اثر، لندن را نه به عنوان یک شهر، بلکه شبیه به گالری تصاویر نمایش می‌دهد. ترفندهای تدوینی اغراق‌آمیز او باعث شده حرکت مایا در شهر بیشتر شبیه ورق زدن یک کتاب عکاسی باشد؛ رویکردی که یادآور مستند Life In A Day ۲۰۲۰ است که مک‌دونالد پنج سال پیش ساخته بود.

لندن و نگاه کوین مک‌دونالد

سازندگان برای ایجاد حس نوستالژی مدرن، از دو آهنگ قدیمی گروه Blondie استفاده کرده‌اند. لندن در اینجا شهری است که مردمش غرق در دنیای دیجیتال‌اند و از اتفاقات اطرافشان بی‌خبرند، هرچند تکرار این تم بصری در طول فیلم کمی خسته‌کننده می‌شود.

اگر به دنبال بررسی معیارهای داوری در آثار سینمایی هستید، پیشنهاد می‌کنم جایزهٔ بهترین بازیگر و معیارهای داوری را بخوانید تا متوجه شوید چرا بازی‌های صرفاً بدنی در فیلم‌هایی مثل The Runner نمره کامل نمی‌گیرند.

۸۴ دقیقه و کلیشه‌های اکشن

فیلم با مدت زمان ۸۴ دقیقه، سریع پیش می‌رود اما توخالی است. گال گادوت در نقش مایا، بیشتر روی توانایی‌های بدنی و دویدن‌های سریع تمرکز کرده تا ابعاد عاطفی یک مادر و همین باعث شده شخصیت او به یک قهرمان اکشن کلیشه‌ای تبدیل شود که هر طور شده باید به مقصد برسد.

دیمین لوئیس که در دقایق آخر ظاهر می‌شود، بازی پیش‌بینی‌پذیری دارد و تأثیرگذاری لازم را روی بیننده نمی‌گذارد. موسیقی متن اثر از تام هاج هم نتوانسته نقاط ضعف فیلم را بپوشاند؛ صدای بونگوها بیش از حد بلند است و گاهی با فضای صحنه‌ها همخوانی ندارد.

چرخش داستانی یا همان Twist فیلم اصلاً قانع‌کننده نیست و بیشتر شبیه به یک تصمیم تصنعی برای تمام کردن سریع داستان به نظر می‌رسد. The Runner بیشتر شبیه به یک تیزر تبلیغاتی لوکس برای گردشگری در لندن است تا یک تریلر مهیج سینمایی. برای تماشای این اثر می‌توانید به پلتفرم Amazon Prime Video مراجعه کنید.

این فیلم تمایل استودیوهای استریمینگ به تولید محتواهای کوتاه و سریعی را نشان می‌دهد که به جای فیلم‌نامه‌های محکم، روی جلوه‌های بصری و بازیگران مشهور تکیه می‌کنند. همچنین تغییر نقش گال گادوت از ابرقهرمان‌های دنیای فانتزی به نقش‌های مادری در تریلرهای رئالیستی، برای دنبال‌کنندگان او قابل بررسی است.

پرسش‌های پرتکرار

داستان فیلم The Runner درباره چیست؟

داستان درباره وکیلی به نام مایا مارتن است که باید برای نجات پسر ربوده شده‌اش، در عرض یک ساعت شاهد کلیدی یک پرونده جنایی را به قتل برساند.

مدت زمان فیلم The Runner چقدر است؟

این فیلم ۸۴ دقیقه زمان دارد.

کارگردان فیلم The Runner کیست؟

کوین مک‌دونالد کارگردانی این اثر را بر عهده داشته است.