هفتاد و نهمین دوره جشنواره فیلم لوکارنو در سوئیس، صحنه یادآوری فاجعه غزه شد. معترضان در این رویداد، ۶۰ هزار نفر از کشتهشدگان این جنگ را گرامی داشتند تا بار دیگر نگاهها را به بحران انسانی فلسطین جلب کنند.
کفنی با ۶۰ هزار نام در لوکارنو
شب چهارم جشنواره بود که حدود ۱۰۰ تظاهرکننده، کفنی چند متری را به نمایش گذاشتند؛ پارچه بلند و سیاهی که نام ۶۰ هزار نفر از قربانیان دو سال و نیم جنگ غزه بر آن نقش بسته بود.
دکتر میشل گیِلمینی، عضو گروه کارکنان مراقبتهای بهداشتی سوئیس علیه نسلکشی و یکی از سازماندهندگان این حرکت، تأکید کرد که گروه آنها هیچ وابستگی سیاسی ندارد. او توضیح داد که هدفشان ایجاد هرجومرج در جشنواره نبوده و به همین دلیل، پیش از این با پلیس و برگزارکنندگان بر سر زمان و مکان اعتراض به توافق رسیده بودند.
این جشنواره فرصت مغتنمی است زیرا افراد زیادی اینجا گرد میآیند، از سراسر جهان و مهمتر از همه، افراد زیادی از سوئیس.
این بنر نمادین پیش از رسیدن به سوئیس، در آمستردام و مقابل پارلمان برن نیز دیده شده بود. به باور گیلمینی، حضور گسترده رسانهها و مردم از نقاط مختلف سوئیس در این جشنواره، فرصتی ایدهآل برای زنده نگه داشتن یاد قربانیان غزه است.
فشار بر دولت سوئیس و سینمای فلسطین
معترضان همزمان با نمایش بنر، بروشورهایی را میان مردم توزیع کردند و از دولت سوئیس خواستند تا اسرائیل را برای باز کردن مرزهای غزه به روی رسانهها و امدادگران تحت فشار بگذارد.
در این بروشورها همچنین درخواست شد تا مجروحان غیرنظامی غزه برای درمان به سوئیس منتقل شوند و در صورت تداوم نقض کنوانسیون ژنو، تحریمهای لازم اعمال شود.
سینمای فلسطین نیز در بخش رقابتی لوکارنو حضور دارد. مستند بلند «انقلابیون هرگز نمیمیرند» اثر مهند یعقوبی در بخش فیلمسازان زمان حال و اثر اسمهان بیکرات با عنوان «سرزمین بتنی» در هفته منتقدان به نمایش درمیآیند.
این رویکرد سیاسی هنرمندان، یادآور مواضع چهرههایی چون جین فوندا است که معتقدند انتقاد از صهیونیسم نباید به بهانهای برای سرکوب تبدیل شود. پس از پایان مسالمتآمیز اعتراضات، حدود ۸۰۰۰ نفر در گراند پیازا جمع شدند تا فیلم «دعوت» اثر اولیویا وایلد را تماشا کنند؛ فیلمی که تمام بلیتهایش از پیش فروخته شده بود.
حضور ۸۰۰۰ نفر در گراند پیازا
لوکارنو پیش از این هم میزبان آثاری با موضوع فلسطین بود. در سال ۲۰۲۵، فیلم «با حسن در غزه» ساخته کمال الجعفری و مجموعهای از مستندات درباره انتفاضه دوم در این جشنواره اکران شدند.
این جشنواره که پیشینه آن به سال ۱۹۴۶ برمیگردد، هفتاد و نهمین دوره خود را از ۵ آگوست آغاز کرد و تا ۱۵ آگوست (۱۴ تا ۲۴ مرداد) ادامه دارد. حالا لوکارنو به جمع رویدادهای هنری بزرگی پیوسته که فعالان از فضای آنها برای اعتراض به اقدامات اسرائیل بهره میبرند.
تبدیل جشنوارههای بینالمللی فیلم به سکوی اعتراضات سیاسی نشان میدهد که هنر دیگر نمیتواند خود را از بحرانهای انسانی جدا کند؛ حالا سینما به ابزاری برای فشار اجتماعی بدل شده است.
آنچه باید بدانید
در اعتراضات جشنواره لوکارنو چه نماد خاصی استفاده شد؟
معترضان کفنی چند متری را به نمایش گذاشتند که نام ۶۰ هزار نفر از کشتهشدگان غزه روی آن نوشته شده بود.
چه فیلمهایی از کارگردانان فلسطینی در این دوره حضور دارند؟
فیلمهای «انقلابیون هرگز نمیمیرند» اثر مهند یعقوبی و «سرزمین بتنی» اثر اسمهان بیکرات در این جشنواره شرکت کردهاند.
دوره هفتاد و نهم جشنواره لوکارنو چه زمانی برگزار میشود؟
این جشنواره از ۵ آگوست شروع شده و تا ۱۵ آگوست (۱۴ تا ۲۴ مرداد) ادامه دارد.
